De eerste dagen

Hallo allemaal,

De 1e dagen zijn vol nieuwe ervaringen. Dinsdagmiddag plaatste ik een blog waarin mijn koffer nog steeds niet aangekomen was. Hanneke werd ’s middags gebeld met de mededeling dat hij vanaf 19 uur bezorgd zou worden bij de Jaffapoort en dat wij daar moesten zijn. Ondertussen had ik de hele middag thuis gewacht, maar gelukkig de tijd nuttig besteed door te studeren (jaja, de studie is ook mee). Aangezien wij pas kunnen dineren vanaf 7 uur gingen we met een lege maag naar de Jaffapoort. Daar hebben we tot 21 uur zitten wachten, taxichauffeurs hebben voor ons het vliegveld proberen te bellen, maar alles tevergeefs. Het was wel ontzettend leuk om alle bedrijvigheid te zien, dus verveelden we ons niet. Uiteindelijk terug naar St. Louis. Muriel stond buiten te wachten op een nieuwe vrijwilliger en was bereid een belpoging te doen. Zij werd uiteindelijk doorverbonden met een echt persoon i.p.v. een robot en vanaf dat moment heeft Hanneke het woord gedaan. Mijn Engels is nog net te slecht om Engelse telefoongesprekken te begrijpen. Het nr. wat wij hadden gegeven bleek fout te zijn, maar wij kregen nu het nr. van de chauffeur. Hanneke heeft de chauffeur gebeld en hij zou na ongeveer 45 minuten bij Notre Dame zijn (naast het zh) en 10 min. voor aankomst even bellen. Ondertussen kwam de nieuwe vrijwilliger, Christian, een Roemeense jongen uit Italië. Muriël moest naar een zieke vrijwilliger toe, dus aan ons de taak om hem naar de eetzaal te brengen om te eten. Ze hadden het laten staan voor hem, en dat was ons geluk, wij konden ook nog even wat eten. En ja mensen, jullie geloven het nooit, maar om 10 uur ’s avonds kwam mijn koffer echt! Hij was doorzocht, dus het was een puinhoop, maar alles zat er nog in. Kheb het gevierd met een verfrissende douche en schone kleren.
Dinsdagmorgen na een hele goede nacht met Hanneke naar Esther geweest. Het was even zoeken naar het juiste busstation, maar na 1 keer vragen kwamen we daar aan. Op de compound wist ik Esthers huis nog te vinden en hebben we heerlijk geklets onder het genot van een heerlijke bak koffie of thee. Maaikes kaart voor Esther netjes afgegeven, dus dat kan ik niet meer vergeten. Op de terugweg vanaf het busstation nog even werkschoenen gekocht voor Hanneke en voor allebei een wasmand. Die plasticzakken met vuile was is ook maar niks. We waren weer net op tijd voor de lunch, dus een heerlijk warme maaltijd. Mensen die mij goed kennen weten dat ik het liefst 3 maal per dag warm eet, en hier is dus ’s middags en ’s avonds warm eten. Hopelijk blijft dat zo, want het bevalt mij uitstekend. Vaak is het nasi of pasta met daarbij salade. Je kan zelf opscheppen dus kiezen wat je neemt en hoeveel. We gebruiken plastic bordjes en bestek. Als je dat niet fijn vind moet je je eigen bord en bestek meenemen.
Na de lunch nog even anderhalf uur relaxen (en skypen met ma) want om 15 uur begon mijn allereerste dienst op de afdeling geriatrie. Hanneke had dezelfde dienst, dus kwart voor 3 naar het zh gegaan om om te kleden. We waren net op de afdeling aan het kennismaken met de collega’s of er vloog al een duif rond. Even later kwam onze mannelijke collega (naam alweer vergeten, ik noem hem maar even G) aan, met de duif in handen. Hilariteit alom, maar gegil als hij dichterbij kwam. Hij had geen tijd om het beest naar buiten te brengen dus liep de eerste minuten gezellig rond met de duif. Het werk wordt daar in tweetallen gedaan. Hanneke werd gekoppeld aan de Duitse Charlotte en ik aan G die volgens mij Arabisch is. Het werk bestaat vooral uit veel luiers verschonen, mensen in en uit bed halen, wisselligging toepassen, maaltijden geven en sommige mensen helpen bij het eten. Ik had best moeite om G te verstaan, waardoor hij soms dingen 10 keer moest herhalen, maar met Charlotte had ik totaal geen moeite. Uiteindelijk hebben Hanneke en ik in overleg geruild van begeleider zodat het makkelijker leren was voor mij. Voordeel was dat als ik in het Engels er echt niet uitkwam ik kon overgaan op Duits. Charlotte begreep mij dan en leerde mij meteen de Engelse woorden. We hadden best veel tijd tussen de rondes door over om te relaxen, en G kwam aan met mierzoete Arabische thee als welkom. Was nog lekker ook trouwens, dus hij mag vaker samenwerken met mij. De dienst ging vrij soepel voor de 1e keer, met dank aan hele lieve, behulpzame collega’s en lieve patiënten die ik bijna niet versta. Ze spreken Frans, Hebreeuws, Russisch, Arabisch, Duits en soms Engels. Heerlijke mengelmoes dus. Om 23 uur zat de dienst erop en kon ik mijn bed induiken.
Ik heb trouwens voor de 1e maand mijn rooster gekregen, en nog geen nachtdiensten erop staan.

Nu is het alweer donderdagmorgen. Vanmiddag moet ik weer werken van 3-11. Morgen ben ik vrij en daarna heb ik nog 3 avonddiensten. Dat is dus werken met Pasen, maar Pesach duurt hier gelukkig een week en begint vrijdagavond al, dus ik zal er vast iets van meekrijgen.

Natuurlijk wil ik iedereen heel hartelijk bedanken voor de lieve berichtjes via Facebook, WhatsApp, onder de blog enz. Heel leuk om te merken dat jullie allemaal zo meeleven.

Het is weer een lang verhaal, maar ach, ik heb het weer van mij afgeschreven en dat voelt ook erg fijn.

Lieve groet vanuit Jeruzalem.