(Bijna) alles geregeld

Goedemorgen allemaal,

Jullie zullen het niet geloven, maar (bijna) alles is rond! Na veel wachten, wachten en nog eens wachten, met af en toe een papiertje invullen tussendoor is mijn geduld dan eindelijk beloond.
Ik heb eindelijk mijn vliegticket. Ik vlieg heen op maandag 26 maart om 11.25 met EL Al en kom dan op dinsdag 25 september weer terug. Net voor mijn verjaardag, dus die vier ik weer gezellig in Nederland. Op de terugweg misschien nog familie bij mij in het vliegtuig, dus als ik geluk heb hoef ik dan niet alleen te vliegen.
Reisverzekering is bijna af. Ik heb nu een verzekering tot 22 september, maar voor de laatste dagen wordt deze nog uitgebreid en krijg ik binnenkort bericht. Handig zo’n verzekering voor maximaal 180 dagen terwijl je 184 dagen weg bent.
En gisteren kreeg ik te horen dat ik mijn visum krijg als ik in Israël op het vliegveld aankom, en het bewijs daarvan (volledig in het Hebreeuws) is mij gemaild en moet netjes uitgeprint meegenomen worden. Het enige wat ik kon lezen waren mijn naam en paspoortnummer en af en toe een getalletje. De rest is 1 groot mysterie, maar goed, gelukkig hoef ik het verder niet te kunnen lezen.
Ik heb er zo reuze veel zin in. Veel dingen heb ik al uitgezocht en geregeld, dus het is nu echt aftellen. Nog 2 weken werken en 2 weken vrij en dan is het echt zo ver! Ik ben al echt aan het afbouwen. De meeste klanten hebben al een nieuwe hulp, dus qua werk zijn het hele relaxe weken.
Afgelopen maandag heb ik Hanneke voor het eerst ontmoet. Wij vliegen 26 maart samen naar Israël en zij gaat 3 maanden vrijwilligerswerk doen in hetzelfde ziekenhuis als ik. De 1e 3 maanden zit ik dus met haar opgescheept. We hebben heerlijk geluncht in Gouda bij brasserie ‘de Zalm’. We hebben het ontzettend gezellig gehad die 2 uurtjes, en ik denk dat ik wel kan zeggen dat ik bof dat ik zo’n gezellige collega krijg! Kletsen over van alles en nog wat, maar vooral over onze reis natuurlijk. Vragen die we hadden, dingen die ik niet wist, wist Hanneke, en andersom was dat ook het geval, dus dat scheelt weer veel mailtjes naar Chris (onze contactpersoon van stichting HIP) die volgens mij ondertussen gek van mij moet zijn. Stiekem hoop ik dat er mensen zijn die veel meer vragen mailen, zodat ik nog meeval.
Ik ga nog even hele charmante crocs zoeken om op te werken in het ziekenhuis. Lekker licht en ze kunnen in de wasmachine. Dus als iemand nog weet waar ik ze goedkoop kan halen met goede kwaliteit houd ik mij aanbevolen. Ze moeten een half jaar kunnen functioneren met 40 uur per week.
En nu op naar het koffers opmeten zodat ze niet te groot zijn, het liefst het grootste wat mee mag en inpakken. Mijn moeder kwam gelukkig op het idee dat ik mijn studiemappen die ik mee wilde nemen op school mocht inscannen. Scheelt weer 6 kg bagage en een enorme berg ruimte, dus plaats voor andere nuttige dingen.
Als laatste nog een vraag aan alle lezers. Wie heeft er leuke tips om in Israël te gaan bekijken. Ik heb al folders met veel bezienswaardigheden in Jeruzalem en Tel Aviv, die steden zijn erg makkelijk te vinden. Maar er is natuurlijk meer. Wie ideeën, tips of nog wat anders heeft, deel het met mij onder de blog, op facebook, via de mail, WhatsApp of nog een andere manier. Wie weet komen er nog leuke dingen uit die ik anders nooit zou weten.
En tips over andere dingen zijn ook welkom hoor. Lekker eten bijvoorbeeld (geen humus of falafel, want dat lust ik niet), leuke restaurantjes of nog andere dingen.

Ik ga nog even verder met de gewone dingen, die moeten tenslotte ook gebeuren.

Leuk dat jullie het gelezen hebben en tot de volgende blog, waarschijnlijk vanuit Jeruzalem.

Marieke