De eerste stappen

Al lange tijd wil ik naar het buitenland om vrijwilligerswerk te doen en mijn Engels op te vijzelen. Dit begon al in 2008 toen ik mijn examen VWO had gedaan.
Ik heb toen gesolliciteerd in Engeland bij een Bethesda Home, maar omdat ik toen geen vakantie van 3 maanden had kon dat niet doorgaan.
Ik ben met mijn studie HBO-V begonnen en de droom verdween naar de achtergrond.
Ondertussen ben ik gestopt met die studie, heb ik overal en nergens gewerkt en daarbij ook nog cursussen Engels gevolgd met een zeer mager resultaat. Uiteindelijk ben ik in september 2016 gestart met de thuisstudie Apothekersassistent van de NHA. Tot mijn grote schrik zag ik dat ik weer Engels moet leren en dat zorgde voor een lichte paniek. Mijn idee voor het buitenland kwam weer naar de voorgrond.
In November 2016 ging ik voor het eerst naar Israël om te kijken hoe mijn vriendin Esther daar woont, en natuurlijk om het land te bekijken. En ja, daar begint het eigenlijk.

Ik ben maar 4 dagen in Israël geweest, maar eigenlijk was dat veel te kort. Ik merkte dat Engels ook een redelijke gangbare taal was naast Hebreeuws en Arabisch en bedacht dat ik mijn Engelanddroom wel kon verplaatsen naar Israël.
Afgelopen augustus een mail gestuurd naar de organisatie "Het Israël Project" met de vraag of zij wat voor mij konden regelen. Als snel kreeg ik antwoord terug en een week later lag er een envelop op de mat met een stapel papieren die ingevuld moesten worden.
Een eigen verklaring, een medische verklaring van de huisarts, pasfoto en een kopie van het paspoort. Natuurlijk moest het in het Engels, dus Google translate werd mijn grote vriend.
Toen alle papieren ingevuld waren aangekomen werd er een gesprek gepland.

25 september ben ik in Boskoop geweest en heb ik gesproken over mijn wensen, en werd er verteld wat de mogelijkheden waren.
Ze hadden contacten met tehuizen voor ouderen, ziekenhuizen en instellingen voor verstandelijk gehandicapten. Omdat de laatste doelgroep niet echt mijn voorkeur heeft werd deze geschrapt.
Toen gingen we kijken naar de plaatsen waar ze contacten hebben. Dit waren Jeruzalem, Tel Aviv, een plaatsje in de Negev woestijn en ook nog helemaal boven in Israël.
Omdat Esther in Jeruzalem woont ging mijn voorkeur naar Jeruzalem, en de 2e keus naar Tel Aviv. De woestijn zonder winkels en openbaar vervoer leek mij niet echt heel fijn :)
Verder kreeg ik al een paar boekjes met informatie over het land, plattegronden en ook een lijst met belangrijke basiswoorden in het Hebreeuws om te leren. Ik zou snel horen waar er plaats was, maar moest waarschijnlijk wachten tot na de Joodse feesten.

Gisteren was het eindelijk zover. Ik had weer een email.
Er is plaats voor een half jaar in Jeruzalem!! Het St. Louis Hospital heeft vanaf april plaats voor mij.
In dit ziekenhuis worden terminale patiënten en kankerpatiënten behandeld.
Op internet heb ik opgezocht waar het ziekenhuis precies ligt. Dit blijkt precies naast de oude stad te liggen, bij de christelijke wijk. Ook openbaar vervoer ligt om de hoek, winkels in de buurt en ook wat kerken, dus dat is een ideale locatie.
Ik ben van plan dit te gaan doen.
Dit betekend dat er nu dus veel geregeld moet worden. Er worden weer papieren mijn kant opgestuurd die ik in moet vullen. Er moet een VOG komen en uiteindelijk natuurlijk een visum.

Ik ga nu maar afwachten tot de papieren komen zodat ik verder kan met invullen en regelen.
Ondertussen maar Hebreeuwse woordjes leren :)

Groetjes,
Marieke